Περιληπτικά...

Αυτή και αν ήταν αποχή... Τι να πρωτογράψω; Έγινα τόσα μα τόσα πολλά μέσα σε αυτούς τους 7 μήνες. Έγιναν καλά αλλά και άσχημα πράγματα. Έχω γίνει ένας άλλος άνθρωπος, ένας καλύτερος άνθρωπος, ένας ζωντανός άνθρωπος. Έγινα ένας άνθρωπος που δε μένει πια παθητικός παρατηρητής στη ζωή, έγινα ένας άνθρωπος που τη ξεζουμίζει όσο μπορεί. Τώρα πια προσπαθώ να αρπάζω κάθε ευκαιρία που μου δίνεται χωρίς δεύτερη σκέψη. Τελικά ότι κακό γίνετε στη ζωή μας γίνεται για το καλό μας. Για να βάλουμε τα δυνατα μας και να ξεπεράσουμε ότι εμπόδια και να έχουμε μπροστά μας και να εξελιχθούμε σε κάτι καλύτερο σε κάτι δυνατότερο!


Θα επιστρέψω με λεπτομέρειες το υπόσχομαι.

Καταστροφή...

16 χρονών μαθητής έπεσε νεκρός από σφαίρα ειδικού φρουρού.

Ένα θλιβερό γεγονός το οποίο ήταν η αφορμή για να γίνουν πολλά περισσότερα. Διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητικών παρατάξεων, οι οποίες ήταν ειρηνικές και δημοκρατικές. Τα αυγά στα αστυνομικά τμήματα ήταν ένα τρόπο για να δειχθεί η αποδοκιμασία προς την εξουσία. Καλά κάνανε! Ποια ήταν όμως η απάντηση; Να περικυκλωθούν από τα Μ.Α.Τ. Είναι βλέπετε μεγάλη απειλή οι 12-16χρονοι μαθητές. Είναι κακοποιά στοιχεία...

Για να είμαι ειλικρινείς έχασα την όλη μετατροπή αυτών των δίκαιων διαμαρτυριών σε επεισόδια. Είδα όμως από τη τηλεόραση όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων της χώρας μας. Θέλω να πιστεύω ότι όλα αυτά που έγιναν έχουν κάποια βαθύτερα αίτια και δεν ήταν η ευκαιρία που περίμεναν οι γνωστοί-άγνωστοι να ξεχυθούν στους δρόμους και να φέρουν το χάος και την αναρχία. Θέλω να πιστεύω ότι φταίει η φτώχεια, η ανεργία, η αγανάκτηση του λαού προς το διεφθαρμένο σύστημα, η επικείμενη οικονομική κρίση, η κακή κατάσταση της παιδείας, η κακή κατάσταση της δημόσιας υγείας, τα χρέη των δημόσιων ταμείων προς το λαό και ότι η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου ήταν απλά η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Ναι, είμαι κι εγώ στεναχωρημένος. Ναι, είμαι κι εγώ οργισμένος από το λαβωμένο ελληνικό κράτος που οδεύει προς τη καταστροφή. Ναι, είμαι οργισμένος από την απάθεια του κόσμου. Ναι, είμαι οργισμένος με τους δικαστές που μαζεύονται στα κανάλια και λένε ένα σωρό μλκιες. Ναι, μου τη δίνει που ο μπούλης (Καραμανλής) δεν έκανε σήμερα όλα αυτά που θα κάνει αύριο. Τι είχε να κάνει; Να παίξει playstation, να φάει και να κοιμηθεί; Έχω την εντύπωση ότι όταν είσαι πρωθυπουργός έχεις ευθύνες απέναντι σε αυτούς που σε έκλεξαν. Πρέπει να τους δείχνεις θετικά αποτελέσματα και πρόοδο... Αλλά τι είναι αυτά που λέω τώρα... Ήμαστε στην Ελλάδα, τη χώρα της αρπαχτής και του δε βαριέσαι... Τη χώρα που σε κλάσματα του δευτερολέπτου μπορεί να σε κάνει περήφανο και μετά να στα γκρεμίσει όλα και να σε κάνει να νιώθεις σκουπίδι. Στη χώρα που ο πραγματικός ένοχος αν έχει τις άκρες θα τη σκαπουλάρει. Στη χώρα που προσκυνάει τους παπάδες (Βατοπέδι). Στη χώρα που τη κυβερνάς άμα έχεις DVD με ερωτικές στιγμές του γενικού με τη κάθε μια. 

Όμως το χειρότερο για εμάς τους Έλληνες είναι ότι ξεχνάμε εύκολα. Ξεχνάμε τις φωτιές πέρσι... Αυτοί οι άνθρωποι τι έγιναν; Αλλά βλέπετε όλο και κάτι θα γίνετε όλο και κάποιος Εφραίμ θα εμφανιστεί να τα γα**σει όλα. Αν όμως όλα αυτά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα απόψε δεν είναι γι αυτούς τους λόγους τότε... Τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Όσον αφορά με τις καταστροφές... Απλά έλεος. Δε μπορώ να καταλάβω σε τι φταίνε οι περιουσίες του κοσμάκη. Αυτό το λέω γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι διαφορετικοί από εμένα, εσένα και όλους τους άλλους. Ότι δυσκολίες περνάω εγώ τις περνάει και ο διπλανός μου. Αντί να πάνε να ξεσπάσουν εκεί που πρέπει κάνουν του κεφαλιού τους. Αντί να πάνε να τη πέσουν στο υπουργείο δημοσίας τάξης καίνε αυτοκίνητα, αντί να πάνε να κάψουν το υπουργείο οικονομίας καίνε τα μαγαζιά του συνανθρώπου τους, αντί να κάψουν το υπουργείο παιδείας καίνε την εθνική βιβλιοθήκη... Εγώ ξέρω ότι τα βιβλία τα καίνε οι βάρβαροι. Τα βιβλία είναι η γνώση και ο πολιτισμός μας. Βάλανε φωτιά στο αρχαιολογικό μουσείο, αυτοί που άμα τους ρωτήσεις θα σου πουν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που ήταν οι φάροι του πολιτισμού και της δημοκρατίας.

Όμως το ποιο ωραίο σε όλη αυτή την ιστορία είναι η αστυνομία και η στάση της. Μια αστυνομία στα χειρότερα της. Μια αστυνομία που να μη μπορεί να ελέγξει τη κατάσταση. Το μόνο που ξέρει να κάνει η αστυνομία είναι να μας κόβει κλίσεις για παράνομα παρκαρίσματα. Βλέπετε έχει να μαζέψει λεφτά. Η αστυνομία που της εμπιστεύεσαι την ασφάλεια σου. Ασφάλεια; Ας γελάσω...

Υ/Γ:

Συγχαρητήρια στο Πυροσβεστικό Σώμα που έκανε το καθήκον του μέσα σε μια εμπόλεμη ζώνη.

Εξεταστική & αντίο στο Νίκο Σεργιανόπουλο

Πω! Πίκρα! Ήρθε η εξεταστική! Πείτε μου τι θα κάνω;

Μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα δίνω ένα σωρό μαθήματα. Δίνω 6 εργαστήρια στο Τ.Ε.Ι. και 5 θεωρίες στο Ι.Ε.Κ. πείτε μου τι θα κάνω; Αλλά αρκετά με εμένα και τη κλάψα μου.

Από τη τελευταία φορά που έγραψα δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα. Η ακρίβεια και η κερδοσκοπία συνεχίζει να μας χτυπά ανελέητα. Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο στο θέμα αυτό εκτός από τη πίκρα μου, τη στεναχώρια μου και τη φράση: "Κάτι πρέπει να γίνει!!!"



Μέσα στα άλλα έχασε τη ζωή του και ο ηθοποιός Νίκος Σεργιανόπουλος. Το μόνο που έχω να πω είναι τα βαθύτατα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του και θέλω να ζητήσω από τα Μ.Μ.Ε. να σταματήσουν επιτέλους να παίζουν με τον ανθρώπινο πόνο. Δεν είναι όλα για τις τηλεθεάσεις, δε με νοιάζει τι έκανε στη προσωπική του ζωή δε με αφορά. Πρέπει να σταμτήσετε επιτέλους να τα ξεφτιλίζεται όλα.

Μικρή αναδρομή και κοινωνικοί προβληματισμοί.

Καιρό έχω να γράψω...

Η τελευταία ανάρτηση έγινε 22 Δεκεμβρίου. Αυτά είναι! Για πότε πέρασε ο καιρός δε το κατάλαβα. Τρέξιμο τρέξιμο και πάλι τρέξιμο. Έχω γίνει Βέγγος και έχω κάνει το Αθήνα-Χαλκίδα όπως τη διαδρομη Ομόνοια-Σύνταγμα.

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που ανυπομονούσα τόσο πολύ να έρθει το Πάσχα. Όχι επειδή είμαι τρελός fan της γιορτής αλλά για να χαλαρώσω λίγο. Τι έγινε σε όλο αυτό το διάστημα; Πολλά αλλά κυρίως ασήμαντα. Ήρθε η εξεταστική έγραψα, πέρασα κάποια μαθήματα σε κάποια έμεινα. Σιγά μη κάτσω νσ σκάσω! Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι. Μετά ακολούθησε ένα αγχωτικό πρόγραμμα και δε κατάλαβα για πότε πέρασαν οι μέρες.

Αυτό όμως που με έχει παραξενέψει τις τελευταίες μέρες είναι το θέμα του στρατιωτικού. Ο υπουργός άμυνας θέλει να σταματήσει το υπάρχον σύστημα που δίνει μεγάλες αναβολές για να φοιτήσουν σε Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι.. Η αλλάγη που θέλει να κάνει είναι ότι με το που θα γίνετε κάποιος 18 και έχει τελειώσει το λύκειο θα πηγαίνει να υπηρετήσει τη μητέρα πατρίδα και μετά θα συνεχίζει τις σπουδές του. Αυτό το μέτρο όμως έχει και καλά αλλά έχει και κακά αποτελέσματα...

Από τη μια μπορεί κάποιος να μπει ευκολότερα σε πρόγραμμα και να οικοδομήσει το μέλλον του σε πιο γερές βάσεις χωρίς να αγχώνεται για το στρατιωτικό αλλά τα 18 χρόνια δεν είναι αρκετά για να χτήσει κάποιος ένα γερό χαρακτήρα. Δε έχει τις εμπειρίες για να τα βγάλει πέρα με όλη αυτή την ιστορία. Δε ξέρω τι να πω... Από την άλλη τι θα γίνει με τα ιδρύματα και το μέγιστο χρόνο φοίτησης; Αυτομάτως με αυτό το μέτρο χάνεις ένα χρόνο φοίτησης.

Ένα άλλο θέμα που με απασχολεί και πιστεύω ότι απασχολεί και τους περισσότερους από εσάς είναι η συνεχώς αυξανόμενες τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης. Τι θα γίνει με αυτή τη κατάσταση; Έτσι όπως πάμε οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και σιγά σιγά δημιουργείται μια νέα κοινωνική τάξη νέο φτωχων. Οι μισθοί και οι συντάξεις είναι χαμηλοί(-ες) είναι τραγική η κατάσταση. Όμως τις χειρότερες επιπτώσεις θα τις έχει η γενιά μου, η μυθική γενιά των 700 euro. Αντικειμενικά δε γίνετε να ζήσει κάποιος με αυτά τα λεφτά. Τα έξοδα συνεχώς τρέχουν ενοίκιο, Δ.Ε.Η., νερό και τηλέφωνο, μόνο αυτά στη καλύτερη περίπτωση το μήνα είναι γύρω στα 400 euro. Μετά θα σου μείνουν 300 euro για φαγήτο, ένδυση και ίσως λίγη διασκέδαση. Ξεφτίλα... Τις προάλλες έβλεπα μια εκπομπή στη τηλεόραση (δε θυμάμαι ποια) που είχε ως θέμα γιατί οι νέοι δε φεύγουν από το σπίτι πριν από τα τριάντα ή πριν από το γάμο. Που να πάνε; Όχι πείτε μου! Με αυτούς τους μισθούς πως θα ζήσουν;

Τελος πάντων... Σας χαιρετώ ελπίζω να μπορέσω να ξανά γράψω σύντομα.