Σάββατο, 30 Ιουνίου 2007

Back Again!!!!!!!!!!!!!!!!!


Είχα χαθεί για αρκετό καιρό. Αυτό οφείλεται σε δυο λόγους, ο ένας είναι το διάβασμα και ο άλλος είναι ότι δεν έγινε κάτι το συνταρακτικό το τελευταίο καιρό, που να με κάνει να νιώθω την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας.

Αυτό που παρατήρησα είναι ότι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή είναι το να αρχίσει ένας άνθρωπος να σε εμπιστεύεται. Να σου ανοίγει τη καρδιά του και να μοιράζεται τις ανησυχίες του μαζί σου να σε βοηθάει και να τον βοηθάς.

Τώρα πια κοιτάω μπροστά για την ερχόμενη Τρίτη που είναι η συναυλία των Metallica στο Rockwave Festival πιστεύω ότι θα είναι μια τέλεια και αξέχαστη εμπειρία. Μπορώ να ομολογήσω ότι αυτή τη συναυλία την περιμένω από το 1999 που είχαν έρθει ξανά αλλά επειδή ήμουνα πολύ μικρός δε μπόρεσα να πάω. Είναι ένα από τα όνειρα που βγαίνουν αληθινά δε μπορώ να το πιστέψω ότι θα έρθουν κι εγώ θα είμαι εκεί.

Αυτά από εμένα για την ώρα το μόνο που έχω να σας πω είναι Seize The Day…. Και θα βγείτε κερδισμένοι!

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2007

Σαββάτου ταλαιπωρία.


Το Σάββατο όπως ο καθένας έτσι κι εγώ είπα να βγω να πάω να πιώ ένα ποτό σε ένα μαγαζί. Ξεκίνησα πήγα πήρα ένα φιλαράκι πάμε στη παραλία της Χαλκίδας λέμε πάμε για φαΐ . Με το που φτάνουμε κάναμε γύρω στο 45λεπτο για να παρκάρουμε τι κατάρα κι αυτή... Παρκάρουμε πάμε τρώμε λέμε πάμε στο Χ μαγαζί φτάνουμε απ' έξω και γινόταν της πουτάνας, βλέπουμε μέσα να γίνετε χαμός να κάθονται στοιβαγμένοι σα ζώα που πάνε στη σφαγή λέμε δε παίζει πάμε στο Ψ μαγαζί ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗΣ απλά έλεος. Πάμε πάλι στο Χ μαγαζί ακόμα χαμός.

Μετά αποφασίζουμε να πάμε σε Club φτάνουμε παρκάρουμε και μας κάνει ο πορτιέρης παιδιά μόνο κρατήσεις δεν μπορώ να το πιστέψω δεν έχω φάει πόρτα στην Αθήνα και τρώω στη Χαλκίδα. Απόλυτη ξενέρα λέμε πάμε στο άλλο club πάμε μπαίνουμε μέσα. Κοιτάω δεξιά κοιτάω αριστερά και τότε συνειδητοποιώ ότι το 85-90% του πληθυσμού είναι άντρες ξανά ξενερώνω για τέταρτη φορά. Τότε αποφασίζω να εφαρμόσω το σύστημα δε γαμιέται εγώ θα περάσω καλά, τελικά διασκέδασα αλλά το τι τράβηξα δεν είναι λίγο...

Έχω μόνο μια απορία, που είναι οι γυναίκες?
Που έχουν χαθεί?
Γ
ιατί δεν βγαίνουν έξω?

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2007

Το Τέλος Της Εβδομάδας

Με βρίσκει σε μια ψιλό τραγική κατάσταση με συνεχή πονοκέφαλο λόγω της αϋπνίας. Βλέπετε κοιμήθηκα μόνο 2 ώρες μέσα σε 48 ώρες γιατί διάβαζα για ένα μάθημα που τελικά απέτυχα παταγωδώς. Πραγματικά έχω γαμήσει τον οργανισμό μου το τελευταίο καιρό με τα ξενύχτια τα τσιγάρα και τη κακή διατροφή που να έπινα κιόλας παίζει να είχα πάει στο νοσοκομείο.



Το μόνο που με ευχαριστεί είναι ότι έρχεται Σάββατο και θα σαπίσω στον ύπνο και το βράδυ θα βγω έξω να ξεδώσω. Τη Κυριακή όμως πάλι δουλειά....

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007

Ξημέρωμα Πέμπτης...

…είναι 4 και μισή και ο Μορφέας δεν μου χτυπάει την πόρτα.

Κάθομαι μόνος μου και το μόνο που μου έρχεται είναι ότι υπάρχει πολύ μοναξιά στο κόσμο. Οι φιλίες είναι σκατά, έρχονται και φεύγουν ο καθένας κοιτάει τη πάρτη του. Απογοητεύσεις παντού, οι εγωισμοί αλληλοσυγκρούονται και το αποτέλεσμα αυτής της μάχης είναι η μοναξιά τίποτα άλλο. Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω είναι ότι τα πράγματα είναι τόσο απλά και εμείς ήμαστε αυτοί που τα δυσκολεύουν. Γιατί?
Γιατί
δεν κάνουμε κάποιες υποχωρήσεις? Μήπως κατά βάθος ήμαστε ένα μάτσο κακομαθημένα παιδάκια τα οποία δεν δέχονται το όχι σαν απάντηση? Μήπως έχουμε όλοι χαθεί μέσα σε μια υλιστική ζωή? Θέλουμε το ένα θέλουμε το άλλο κι όλα αυτά στην αναζήτηση της χαμένης ευτυχίας.
Κάθομαι και σκέφτομαι τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου και μετά σκέφτομαι πόσα λεφτά είχα στο πορτοφόλι μου και τι πράγματα είχα μαζί μου. Δεν είχα λεφτά, δεν είχα κάτι το οποίο να είναι χειροπιαστό, το μόνο που είχα ήταν 2-3 καλούς φίλους που κάναμε το κέφι μας, λέγαμε τα αστεία μας και περνάγαμε καλά. Απλά πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι η ευτυχία είναι εκεί και είναι ακριβώς δίπλα μας αλλά ήμαστε τόσο τυφλοί από τον εγωισμό μας που δεν τη βλέπουμε.

Τελικά κάθε εχτές και καλύτερα...

Hello από Evanescence

playground school bell rings again
rain clouds come to play again
has no one told you she's not breathing?
hello i'm your mind giving you someone to talk to
hello

if i smile and don't believe
soon i know i'll wake from this dream
don't try to fix me i'm not broken
hello i'm the lie living for you so you can hide
don't cry

suddenly i know i'm not sleeping
hello i'm still here
all that's left of yesterday

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2007

Εξεταστική

Επίσημα ξεκίνησα εξεταστική πρώτο μάθημα Σ.Α.Ε. ΙΙ εργαστήριο. Διάβασμα και practice στο matlab... Τελείως καμένες καταστάσεις...
Κατά τα άλλα τις τελευταίες 2 μέρες έχω λιώσει το νέο album των Korn: Mtv unplugged. Τι απίστευτος δίσκος με μια νέα οπτική στα κομμάτια. Έχει μερικά φλαμένγκο στοιχεία που δίνουν στο δίσκο μια υπέροχη ατμόσφαιρα. Οι εκτελέσεις των Blind,Falling Away είναι τα δυνατά σημεία του δίσκου ενώ η εκτέλεση του Freak on A Leash είναι μέτρια το θετικό είναι ό,τι συμμετέχει η Amy Lee των Evanescence.
Επίσης αναμένω τη 3η Ιουλίου για να πάω στη συναυλία των Metallica στο Rockwave Festival αυτο που με χαροποίησε έιναι οτι θα παίξουν γύρω στις τρείς ώρες απλά μαγεία... To setlist Θα περιέχει κομμάτια από όλες τις δουλείες τους μέχρι τώρα και ίσως να πάιξουν 1,2 κομμάτια από το επόμενο album. Το σκέφτομαι και μου τρέχουν τα σάλια ...
Κατα τα άλλα εξεταστική και πάλι εξεταστική μέχρι τον άλλο μήνα,το χειρότερο είναι οτι όλο το εξάμηνο ήμουν παγερά αδιάφορος και τώρα τα έχω βρεί σκούρα. Τι να κάνω? Απλά θα λιώσω στο διάβασμα είναι το μόνο φάρμακο στη κατάσταση μου.

Αυτά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τι? Θέλετε κι άλλο?
Μπά, άλλη φορά. Καληνύχτα!!!!!

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2007

Ήρθα κι εγώ....

για να μοιραστώ τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου σε αυτή τη μεγάλη παρέα.

Το τελευταίο καιρό βρίσκομαι σε μια συνεχής κατάσταση "ξυσίματος". Πραγματικά είναι εθυστικό να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα... έχω απελπιστεί τώρα που έρχεται και η εξεταστική, δεν τη παλεύω καθόλου με το διάβασμα!!
Το Σάββατο είχα μια ευχάριστη έκπληξη γιατί ήρθαν κάτι φιλαράκια και ήταν κάτι το οποίο δεν το περίμενα και από εκεί που νόμιζα οτι θα τη βγάλω μόνος μου ξαφνικά δεν ήμουν. Τελικά αυτές οι πράξεις είναι που μετράνε σε μια φιλία. Μόνο που σκέφτομαι οτι έκαναν όλο αυτό το δρόμο για να με δουν καταλαβαίνω οτι τελικά υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά αξίζουν.

Σας ευχαριστώ!!!!!
Για το σαββατόβραδο.