Το δικό μου σήμερα...

Έχω καιρό να γράψω...

Ο τελευταίος ενάμισης μήνας ήταν μια τρέλα. Ήμουν συνέχεια πέρα δώθε ξύπναγα, πήγαινα Τ.Ε.Ι. μετά πήγαινα Ι.Ε.Κ. και μετά γύρναγα σπίτι κατάκοπος οπότε κοιμόμουν...

Θα το πιστέψετε ότι δε ξέρω τι γίνεται στο κόσμο δε βλέπω τηλεόραση δε ξέρω τι γίνετε. Ζω στο κόσμο μου... Έχω χαθεί από φίλους χωρίς να το θέλω απλά επειδή δεν έχω χρόνο. Το χειρότερο είναι ότι παρόλο που συνεχώς περιβάλλομαι από ανθρώπους νοιώθω συνέχεια μόνος. Η μοναξιά είναι ακόμα χειρότερη όταν είσαι με άλλους ανθρώπους. Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι συνειδητοποίησα ότι δεν έχω εκπληρώσει κανένα όνειρο μου...

Σε γενικές γραμμές είμαι ένας χαρούμενος άνθρωπος αλλά το τελευταίο καιρό δεν έχω όρεξη για τίποτα, απομονώνομαι και δε θέλω να μιλάω με κανέναν. Ίσως είναι μια φάση που περνάω δε ξέρω, απλά ελπίζω να περάσει σύντομα...

Ελπίζω να ξαναπούμε σύντομα (Αν βρω χρόνο)...